Ik heb een draagbare persoonlijkheidsstoornis gekocht
Breaking news: ik heb een draagbare persoonlijkheidsstoornis gekocht.
Ik begin me inmiddels ernstige zorgen te maken over kunstenaars.
Normale mensen stoppen sleutels, een portemonnee en misschien een boterham in hun tas.
Kunstenaars?
Die lopen vrijwillig rond met een compleet noodpakket voor het geval ze onverwacht de onbedwingbare behoefte krijgen om een boom, een eend of een verdacht uitziend grassprietje ter plekke te vereeuwigen.
En toen dacht iemand blijkbaar:
“Weet je wat nog ontbreekt? Een verfdoosje ter grootte van een broodkruimel.”
Uiteraard vond mijn brein dat een uitstekend idee.
Want stel je voor dat je onderweg naar de supermarkt plotseling wordt overvallen door een acute creatieve paniekaanval en nergens binnen een straal van twaalf meter aquarelverf beschikbaar is.
Dat risico kun je natuurlijk niet nemen.
Dus bestaat er tegenwoordig een piepklein houten doosje waar ongeveer een complete kunstenaarsidentiteitscrisis in past.
Ik heb uiteraard onderzocht hoe ernstig deze aandoening inmiddels is.
En dat is behoorlijk.
Lees meer:
