Tussen 3:36 ’s nachts en psychologische-instorting-uur
Wanneer je midden in de nacht wakker wordt (het is nu 3:36) om dingen op te schrijven, terwijl je eigenlijk totaal niet weet waarom je het moet opschrijven en het compleet nutteloos is om het überhaupt ergens op papier neer te zetten (op een scherm in dit geval), maar je het tóch ABSOLUUT MOET doen, terwijl je eigenlijk alleen maar complete onzinshit hebt om met een publiek te delen die werkelijk nergens op slaat.
Dat wil zeggen: die zinloze crap slaat nergens op, maar een publiek hebben om het mee te delen is hier nog het minst relevante onderdeel.
En waarom doe je dit?
Omdat je brein blijkbaar zichzelf heeft aangenomen als fulltime noodfabriek voor complete onzin die alleen maar opereert tussen 3:36 ’s nachts en ‘t psychologische-instort uur, terwijl het zinnen produceert die klinken alsof ze gegenereerd zijn door een visueel onaantrekkelijke spookachtige popcornmachine gevuld met verlopen teennagels of boeken over teennagels, terwijl je uitgeputte half vergane lichaam daar gewoon ligt van: what the actual blèrrende teennagelhel zijn we hier in godsnaam aan het documenteren.
