De door Blijdorp om zeep geholpen ruziezoekende stokstaartjes
Read in English
Sinds januari van dit jaar hebben wij in de familie allemaal massaal een dierentuinabo genomen. Want ja baby inda house, dus that means mallotige diertjes bekijken en hele (lange) dagen in de Rotterdamse Zoo sjokken.
Nou ben ik persoonlijk niet zo’n slenteraar en al helemaal niet langs een zwikkie opgesloten dieren die verveeld massaal lopen te ijsberen alsof hun leven ervan af hangt.
Nou wonen wij toevallig in Rotterdam regio en zijn dus gedoemd om naar Blijdorp te gaan als we behoefte hebben aan olifantendrollen, licht getraumatiseerde tijgers en om drie uur lang aangestaard te worden door een depressieve capibara.
Nou is er toch altijd wel wat met dat Blijdorp he. Eerst al die Bokito, de menseneter en huishypnotiseur, de frequent losgeslagen wilde katten die alle loslopende mensen in de dierentuin geregeld in een boom jaagt en onlangs hebben ze voor t gemak de mensapen maar verwijderd, precies de uit de kluiten gewassen jungle wezens waar ik 3000 euro (bijna) voor betaal om met hun te mogen communiceren en afentoe eens mee kan breien.
En nu hebben ze ook nog eens 7 stokstaartjes om zeep geholpen omdat ze ruzie met elkaar hadden en er geen plaats genoeg was om ze uit elkaar te houden.
Najaaaa. Dat verzin je toch niet. Dat de dierenexperts, verzorgers, artsen, directie, wc-juffrouwen, speeltuinelllendekipjesoppassers allemaal zo weinig hersencellen hebben dat dat werkelijk de enigste oplossing was die ze konden verzinnen.
Het is maar goed dat de Blijdorp, waar komt dat Blij eigenlijk vandaan?, geen zeggenschap over je kinderen hebben. Dat zou er nog bij moeten komen, want dan werden de gezinnen in Nederland danig uitgedund dunkt mij zo.
Maar nou even over de stokstaartjes he, niet te verwarren met stokpaardjes op een stokkie, jeweetwel waar in een grijs verleden voor de komst van de ipet en ifoon je kind op rond hostte door de kamer hard gillend hortjik. Of iets dergelijks klinkend.
Toevallig heb ik de laatste maanden uitvoerig contact gehad met deze geinige stokstaartpiefjes Bets, Dirk, Tjappie, Frekie, Drokkie, Pjottr en tante Truus. De 7 om zeep geholpen trotsjes van Diergaarde Blijdorp.
Deze beelden maakten we 8 april 2026 kort voordat ze naar de andere kant werden geholpen.
Ze hadden het altijd prima naar hun zin en liepen tikkertje te spelen, waarna de een op gegeven moment naar buiten rende om vervolgens tegen de raam geplakt de andere gek te maken.
Zo nu en dan brak er eens een stokstaart vechtpartij uit, waarna Drokkie nog voorstelde om Frekie aan de andere kant van de dierentuin te dumpen of in de kinderspeeltuin om zo nu en dan wat vervelende minimensjes te corrigeren. Maarrrr Blijdorp heeft daar een stokje voor gestoken dus over en uit.
Bets zei nog, binnenkort gaan we weer ff voor wat leuke outfits shoppen zodat we de ongekend toestromende hordes van influencers ook tevreden kunnen stellen en hun videos een beetje kunnen opfluffen in plaats van onze dagelijkse saaie bruingrijze tenuutjes.
Tante Truus wilde nog speciaal kunstwimpers laten zetten, maarja dat hoeft nou allemaal niet meer, want tante Truus, Drokkie en Pjottr zijn blijkbaar al aan de leeuwen gevoerd, wat ik op zich ook al weer verdacht vind.
Eerlijkheidshalve er even bij vermelden dat dat uit eigen onbetrouwbare bron komt hoor. Maarja met dat Blijdorp weet je t inmiddels gewoonweg niet meer he.
Tis vooral jammer voor de baby, want die was al emotioneel gehecht geraakt aan Tjappie en Frekie en wat gaan we haar dan nu vertellen? De dierentuin heeft jouw vriendjes voor hun eigen gemak naar het hiernamaals geprocessed omdat ze blijkbaar agressieve meningsverschillen hadden over wie er als eerste bij de voederbak mocht staan.
Dat zal zo’n kindje best snappen, denk je niet. En probably zijn Tjappie, Frekie, Drokkie en Pjottr aan de andere kant nog steeds aan het ruzie zoeken met Dirk, Bets en tante Truus over wie er tegen het raam liep en het er misschien weleens met elkaar eens zijn over die achterlijke dierentuin die hun zalige leventje daar gesaboteerd heeft.
Dus deze imposante euthanasiepoging van de meest diervriendelijke dierentuin van Nederland heeft dan toch eigenlijk wel weer een goede daad verricht, want nu hebben ze nooit meer ruzie.
De desgeillusioneerde stokstaartjes zijn nu een manier aan het verzinnen om weer terug op aarde te komen, maar dat is tot op heden nu niet gelukt. Maar als het zover is Dierentuin Blijdorp: berg je dan maar alvast want Tjappie en Frekie en de gang zijn zwaar rancuneuze ex-Blijdorp-kneuters met onafgemaakte zaken en een ongezond grote behoefte aan wraak.
De andere goeie daad van Blijdorp is dat de baby straks opgroeit met het idee dat dierentuinen eigenlijk een soort emotioneel instabiele soapseries zijn waarin elk dier ieder moment onverwacht uit het script geschreven kan worden alsof het GTST is maar dan met nog radicalere naar het hiernamaals transporteerpraktijken.
Blijdorp staat bekend alszijnde heel erg liefdevol naar dieren toe. Geloof ze maar niet hoor. Das een grapje.
En alsof deze hele bizarre flup vertoning nog niet erg genoeg was, kregen onlangs twee scholen die op schoolreis waren in de betreffende Zoo het aan de stok met elkaar.
Er brak een zodanig gigantische vechtpartij uit voor de neus van de leeuwen dat er een hele politiemacht aan te pas moest komen om vervolgens een stuk of 60 normaal digitaal ingestelde, maar nu niet, snotapen (niet te verwarren met echte apen) uit elkaar te houden.
Waarna Diergaarde Blijdorp meteen zelf in actie kwam en meteen voorstelde om de 60 zielige kwaaltjes een slapie te laten doen (jeweetwel van t werkwoord ‘inslapen’ oftewel in andere bewoordingen: om zeep te helpen). Dus je ziet het is daar toch een standaard gedachten, maar de politie was t daar niet mee eens en begeleide de hele dierentuingang naar de uitgang waarna de gefrustreerde tienerpannekoeken krijsend verder gingen.
Extra waarschuwing voor de verantwoordelijke diergaarde Blijdorp werknemers die Bets, Dirk, Tjappie, Frekie, Drokkie, Pjottr en tante Truus een handje ‘hielpen’: er is daar ook een oneindige ellende-dimensie van overleden mafketels die zomaar voor niets andere levende wezens naar de eeuwigheid gemieterd hebben.
Droevige update over het onlangs geboren baby-girafje Shaki. Mijn video van het kleine nekwezen is hier te zien. Om onduidelijke redenen is het beestje vorige week overleden.
Heel zielig natuurlijk en discutabel tegelijk, want het arme ding was nog maar net begonnen aan zijn bestaan als wandelende zendmast met wimpers.
Naar verluit, maakte het gevlekte langnekje geen ruzie met een ander soortgenootje.
Veel plezier in Blijdorp. Of wat er nog van over is.
PS: tis de volgende keer als ik naar Blijdorp ga niet te hopen dat ze me daar herkennen anders wordt ik probably resoluut de Zoo uitgezet of misschien zelfs wel geeuthaniseerd. Dat weet je dus maar nooit daar he. Maar dat horen jullie tegen die tijd dan wel weer.
