Blijkt dat als de rest van de wereld eindelijk z’n bek houdt, mijn eigen hoofd gewoon gaat roeptoeteren
Nou ben ik dus hier.
Ik denk ff, 6,4 seconden, even aan de kant en even genieten van de view.
Dat enorme weiland, 38 schapen op stand-by, wolken die wat rondhangen en dan denk je even aan niets te kunnen denken.
Maar das natuurlijk een grap he!
Het is zo rustig hier. Ik hoor mezelf zelfs denken en dat was nou net niet de bedoeling.
Waarom moet ik in hemelsnaam elke dag werken.
Waarom staat dat ene schaap zover verwijderd van die andere.
Hebben ze ruzie.
Hebben ze hem geblokkeerd.
Het gaat hier al niet veel anders als in de grote mensen wereld.
Waarom staan die duffe hekken in mn beeld.
Hoelang doen ze nou over dat opvreten van het veld.
Nou moet ik toch wel verdomd goed opschieten met alle (schijn) rust tot me nemen, want we moeten weer door. Terug naar de chaos.
Ben ik er nou even relaxed van geraakt?
Nee.
Ok dan.
Naja volgende keer beter.
Dit was niet helemaal de bedoeling.
Ik dacht: weiland. Schapen. Wolken. Rust.
Blijkt dat als de rest van de wereld eindelijk z’n bek houdt, mijn eigen hoofd gewoon gaat roeptoeteren.
Moet dat nou.
Sta ik hier voor nop mijn tjjd te verdoen.
En die schapen denken, waarom staat dat achterlijke badje daar eigenlijk.
Lekker voor m’n toch al crappy reputatie.
Nou ok. Door weer.
